Kişisel Bloğu
2024 yılı Ekim ayının ilk haftasında Nice Ultra Trail 50K parkurunu koştum. İki hafta sonrasında koşmayı planladığım Cappadocia Ultra Trail 63K parkuru için antrenman yarışı olmasını planlamıştım. Hem gezip hem de yarış koşabileceğim alternatiflere bakarken, bu yarışın benim için daha uygun olduğunu düşünerek kayıt olmuştum. Evdeki planlar çarşıya uymayabiliyor tabii. Mesela bu yarışın zemininin beni…
Kapadokya’da ilk kez koştuğumda bu mesafeyi de ilk kez deneyimliyordum. Bu sebeple bitirmeye odaklanmış ve yarışın herhangi bir bölümünde hızlanmamıştım. O yıl elde ettiğim sonuca (8:10:00) daha sonraki yıllarda yaklaşamadım. Çünkü artık hedefim bu mesafeyi bitirmek değildi. Daha hızlı bitirmekti. Bu sebeple hızlı başlayıp, performanslı koşmaya çalışıyordum. Dolayısıyla Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan olup dokuz…
İkinci kez Abant Ultra’daydım. Geçen yıl 60K parkurunda koşmuştum. Doğa harikası bir coğrafyada saatlerce koştuktan sonra ciğerlerim oksijene doymuştu. Bu yıl 33K parkuruna katılmak istedim. Bu parkurda daha kalabalık ve daha hızlı bir yarış çıkıyor. Ayrıca 60K parkurundan daha kolay olacağını düşünmüştüm ama yanılmışım. 33K parkuru, 60K parkurunun en zorlu bölümünden oluşuyor. Yani sadece bu…
Dikmen Yaylası‘nı¹ uzun zaman önce duymuştum. Görenler güzelliğini anlata anlata bitiremiyordu. Oraya ulaşmak için dağ sıralarını aşmak ve iki arabanın anca geçebileceği dar bir yolda en az bir saat ilerlemek gerekiyormuş. Bu arada karşılaşacağınız manzaraları izlemeye doyamazmışsınız. Oraya varana kadar da nereye gittiğinizi göremezmişsiniz çünkü bitki örtüsü o kadar sık ve çeşitliymiş ki sanki ağaçlardan…
Bu yarışı seviyorum. Teknik bir parkuru yok. Dağcılık faaliyetine dönüşen yarışlardan değil. O tarz yarışların ayrı bir yeri var tabii ki ama ben büyük oranda koşulabilir arazi yarışlarını seviyorum. “Dağ Aşma” maratonlarını ya da “Sky” maratonlarını değil. Tırmanış olmalı ama bu yokuşları koşarak çıkabilmeliyim. Önümdeki insanları beklemek zorunda kalacağım tek kişilik geçişler olmamalı. Özellikle daha…
Yıllardır aksatmadan koştuğum nadir yarışlardan biridir İstanbul Yarı Maratonu. Yaşadığım yere yakın olması ve bu sebepten günü birlik gelip dönebiliyor olmam büyük bir avantaj. Tabii tek sebebi bu değil. Bu yarış gerçek anlamda Türkiye’deki en iyi organizasyonlardan biri. Yapıldığı organizasyon alanının konumu ve koşulduğu parkuru neredeyse mükemmel. Hatta daha iyisi yapılana kadar en iyisi demek…
Samsun Yarı Maratonu, geçen yıl koştuğum ama henüz anlatmaya fırsat bulamadığım yarışlardan biri. Biraz üşengeçlik ve biraz isteksizlik yüzünden yazmayı erteleye erteleye bugüne geldim. Önümüzdeki hafta bu yılki edisyonu koşulacak. Ben de ilk defa koşacaklara yardımcı bir kaynak olur umuduyla bu yarışı yazmaya karar verdim… Geçen yıl kış mevsimi uzun sürmüştü. Bahar ayları olması gerekenden…
Hedeflerine ulaşmak için kısa ve hızlı koşulara yönelen bir koşucu, İznik Ultra’da daha iyi bir süre elde etmeye çalıştı. Yarış günü iyi bir hava ve rotanın uygunluğuyla motive olan koşucu, önemli bir performans sergiledi. Ancak son anlarda kıl payı kürsü şansını kaçırarak yaş gurubunda 4. oldu.
Bugün alışılmışın dışında bir yarış koştum. Aslında bir yarış demek biraz tuhaf. Omurilik felci araştırmalarına yardım toplamak amacıyla düzenlenen bir koşu etkinliği. Koşamayanlar için koşuluyor. Dünyanın her yerinde aynı anda binlerce insan koşmaya başlıyor. Amaç sadece bu organizasyona iştirak etmek ama daha hızlı koşanlar diğerlerinden daha uzun mesafeler koşabildiği için bir tür yarış olarak görebilirsiniz….
Bu yıl daha önceki yıllarda olduğu gibi yarıştan önce yağmur yağmadı. Parkurun zemini kum olan bölümlerinin daha zorlayıcı geçeceğini ve şansımız yaver gitmezse sıcaktan şikayet edeceğimizi tahmin edebiliyordum. Yarışı daha önce de koştuğum için karşılaşacağım zorlukları tahmin etmek zor değildi. Tabii olarak aklıma gelenler başıma da geldi. Önceki yıllardan daha sıcak olmasa da birkaç haftadır…