Bugün Sapanca Ultra Trail’in Medium Trail 40K parkurundaydım. Katılımın oldukça yüksek olduğu yarış, daha ilk metrelerden itibaren bizi ormanın derinliklerine taşıdı. Parkurun neredeyse tamamı patikalardan oluşuyordu. Yarış boyunca asfaltla karşılaşmadık diyebilirim. Kökler, taşlar, dar geçişler ve teknik bölümler zaman zaman koşmayı oldukça zorlaştırdı. Önümüze çıkan doğal engeller ise yarışın karakterini belirleyen unsurlardan biriydi.
Yarış başladığında hava sıcaklığı zaten yüksekti. Saatler ilerledikçe sıcaklık daha da arttı ve ormanın içindeki yoğun nemle birleşince nefes almak zorlaştı. Geçen yıl aynı parkuru koştuğumda hava sıcaklığı neredeyse on derece daha düşüktü. Bu nedenle bu yıl çok daha farklı şartlarla mücadele etmek zorunda kaldım.
42 kilometrelik parkur, 1.500 metreden fazla irtifa kazanımına sahip. Yarışın başından sonuna kadar devam eden uzun tırmanışlar nedeniyle birçok noktada yürümek kaçınılmaz hale geliyor. Fakat patikaların bizi götürdüğü yerleri gördükçe harcanan her adımın buna değdiğini düşünüyordum.









