Kapadokya Ultra yıllardır katıldığım bir yarış. Buranın doğasını çok seviyorum. Yarışın yapıldığı zamanı da çok seviyorum. Her gittiğimizde hava çok sıcak ya da çok soğuk olmuyor. Gün içinde hava değişebiliyor ama genel olarak yarışmak için neredeyse ideal şartlar her yıl istisnasız bize sunuluyor. Organizasyon da zaten patika yarışları konusunda Türkiye’deki en iyi organizasyonlardan biri. Hatta açık ara en iyisi olduğunu düşünüyorum. Bu eşsiz coğrafyayı ziyaret etmek bile harika bir duygu. İnsanların kayaları oyarak ve tüneller kazarak şehirler kurduğu bu bölgede koşmak, burayı gezmenin de en güzel yollarından biri. Yüzlerce yıl önceden kalan izler hâlâ korunuyor. Bu izlerin arasında koşmak sıradan bir yarış deneyimi değil. Bir yandan yarışıyorsunuz, bir yandan da tarihin içinde ilerliyorsunuz.
Kapadokya Ultra’nın 38 kilometrelik parkuru diğer mesafelere göre daha geç başlıyor. 63K veya 119K koşuyorsanız sabah 7 gibi start alıyorsunuz. 38K koşuyorsanız günün daha ilerleyen saatlerinde başlıyorsunuz. Bu benim hoşuma gidiyor. Sabah biraz daha geç kalkabiliyorsunuz. Kahvaltınızı acele etmeden yapabiliyorsunuz. Başlangıç alanına ulaşmak için de erkenden yollara düşmeniz gerekmiyor. Bu nedenle yarış öncesi daha az stresli bir gün geçiriyorsunuz. 38K diğer mesafelere göre daha kısa olduğu için katılım da daha yüksek oluyor. Buna rağmen organizasyon başlangıç alanını çok iyi planlıyor. Koşucuları ITRA puanlarına göre sıralıyorlar. Böylece hızlı koşucular önde, daha yavaş koşucular arkada başlıyor. Bu benim için organizasyonun kalitesini gösteren en önemli ayrıntılardan biri. Sadece başlangıç alanının doğru planlanması nedeniyle bile bu organizasyona 10 üzerinden 10 veririm. Çünkü Türkiye’de bazı organizasyonlarda bunun tam tersini görüyoruz. Binlerce kişinin katıldığı yarışlarda bile koşucuları performanslarına göre sıralamak mümkünken bunu yapmayan organizasyonlar var. Bazı yarışlara sırf bu nedenle gitmiyorum.









