Sedat Kurtuluş

Bu yarışta koşup koşamayacağım son ana kadar belli değildi. O kadar çok insan bu yarışa katılmak istiyor ki kayıtları dakikalar içinde tükeniyor. Bence bu ülkemiz tarihinde daha önce görülmemiş bir şey. Sınırlı sayıda koşucu için yer var ve siz de bu yarışa katılabilmek için bilgisayar başında kayıtların açılmasını bekliyorsunuz. Yani benim için yarış kayıt esnasında başladı. İstenilen bilgileri bir dakika içinde doldurmuş olabilirim. Bu sayede kayıt olabilmeyi başardım.

Kasım ayı itibariyle birkaç ay kısa mesafe için hazırlanmaya karar vermiştim. Bu yarış da hedef yarışım olacaktı. Antrenman programımda alışmışlığımın dışında bir çok antrenmanım oldu. Kısa mesafeye odaklanınca koşu formum iyileşti ve maksimum hızım arttı. Yarış zamanı geldiğindeyse hâlâ hangi hızda gitmem gerektiğinden emin değildim. İlk birkaç kilometre kamikaze modunda gidip, neler yapabileceğime bakmaya karar verdim.

Yarış sabahı erkenden gelip numaralarımızı aldık. Bizim gibi erken gelen dostlarla sohbet ettik ve ardından ısınma koşusu yaptık. Hava çok güzeldi ve ortam harikaydı. Ama kendimi iyi hissettiğimi söyleyemeyeceğim. Heyecandan desem belki ama antrenman yükünden dolayı bacaklarım biraz ağırlaşmıştı. Planımdan vazgeçmeyip, hızlı arkadaşlardan biriyle çıkmaya karar verdim.

Başlangıç alanı dar olduğu için biraz sıkışmak zorunda kaldık. Ortalarda bir yerdeydim. Daha ileriye gitmemize imkan yoktu. Aslında bir görevli basitçe bizi tahmini bitirme sürelerimize göre ayırabilirdi. Koşucu camiasının büyük bir bölümü bu yönlendirmelere gönüllü olarak uyacaktır. Bu yıl karman karışık başladık.

Sadece 200 metre içinde geniş bir caddeye çıktık. Kalabalık hemen gevşedi ve herkes var gücüyle koşmaya başladı. İyi çıkış yaptığımı görünce keyfim yerine geldi. Şayet burada çok vakit kaybetseydim belki yarışın devamında zorlamayabilirdim. Her şey yolunda gitti.

Kalabalıkta kaybettiğim arkadaşımı hemen buldum ve beraber koşmaya başladık. İlk yarıda beraber gidebilirsem ikinci yarıda dayanabildiğim kadar dayanmaya çalışıp iyi bir süre elde etmeye çalışacaktım.

Yolun geniş ve düz olması işimi kolaylaştırıyordu. Rahat rahat koşabiliyor olmak büyük bir avantaj. Aynı zamanda koştuğumuz yolun da iyi asfaltlanmış bir yol olması takılıp düşme riskini ortadan kaldırmıştı. Tüm konsantrasyonumu koşu formumu ve hızımı korumaya vermiştim. O esnada güneşin etkisini hissettiğimi veya umursadığımı hatırlamıyorum. Sadece yaptığım işe odaklanmıştım.

İlk yarıyı döndüğümüzde her şeyin yolunda olması beni çok sevindirdi. Beklediğim sürelerde ilerlemeyi başarmıştım. Bu sebeple ne pahasına olursa olsun, ikinci yarıyı olabildiğince hızlı tamamlamaya karar verdim.

Dönüş yolunda hafif bir yokuş varmış. O kadar hafif ki bunu farkedemeyebilirsiniz. Tabii o esnada benim için çok zorlayıcı bir yokuş haline geldi. Hızım düşmesin diye biraz daha zorlamaya başladım. Günün sonunda buna deyeceği için umursamıyordum.

Yarışın dörtte üçünü tamamlayınca saatimi kontrol ettim. İyi gidiyordum ve kendimi de iyi hissediyordum. Bu sebeple hızımı korumaktan başka bir şey düşünmeden ilerlemeye devam ettim. Koşu formumu kaybettiğimi ve sınırlarımı zorladığımı biliyordum ama zaten yarış bitmek üzereydi.

Bitiş çizgisinden istediğim sürede geçtim. Bu keyfimi yerine getirdi. Kısa mesafe hazırlığının faydasını görmüştüm. Gerçekten de biraz hız kazanmayı başarmıştım. Tabii bu hızı maraton mesafesine taşımak asıl hedefimdi.

Alanda keyifli bir ortam vardı. İkramlardan faydalandık. Her hangi bir eksiklik veya aksilik görmedim. Her şey yolunda gitmiş ve mükemmel bir organizasyon olmuştu. Düzenleyen ve destek veren herkese teşekkür ederim.

Önümüzdeki yıl yine koşar mıyım? Sanmıyorum. Çünkü 10K benim mesafem değil. Ben nedense maraton mesafesini (42.195 metre) daha çok seviyorum. Umarım önümüzdeki yıllarda bugün koştuğumuz sahil yolunda bir maraton düzenlenir. Şayet düzenlenebilirse, dünyanın en hızlı maraton parkurlarından biri olabilir…