Yarışa hazırlık döneminde kalan son bir ya da iki hafta, yabancı dilde “tapering” diye adlandırılan, antrenmanları kademeli olarak azaltıp bitirme evresidir. Bu bağlamda bir hazırlık döneminin en eğlenceli ve en keyifli zamanı son iki haftasıdır. Antrenmanlar planlı olarak hafifletilir ve yarış günü için güç toplamak hedeflenir. Artık antrenmanlar sizi zorlamadığı için her koşudan sonra kendinizi harika hissetmeye başlarsınız. Beslenmenize dikkat edersiniz ama kaçamak yapmak daha masum görünür. Uzun zamandır yapmak istediğiniz şeyleri yapacak vaktiniz dahi olur.
(daha…)Sedat Kurtuluş
Kişisel Bloğu
-
-
Yıllar önce Akıllı Bisiklet Kiralama Sistemlerini ilk duyduğumda bunun benim için ne kadar kullanışlı olabileceğini hayal edip durmuştum. Evden işe bisikletle gidip gelmişliğim çoktur. Yaşadığım şehir Sakarya, buna çok müsait. Tamamen düz ve trafikten korunabileceğiniz ara sokakları mevcut. Neredeyse hiç ana caddeye çıkmadan evimden işime gidebiliyorum. Hatta bazı yerlerde parkların içinden dahi geçtiğim oluyor.
(daha…) -
Yarıştan tam olarak nasıl haberimin olduğunu hatırlamıyorum galiba yarış takvimlerinden birinde görmüştüm. Daha sonra yarışın sitesini ziyaret edip detaylı olarak incelemiştim. Bu yarışlar her seferinde İstanbul’un farklı bir ilçesinde ve kısa parkurlarda düzenlenen İstanbul’u Koşuyorum isimli serinin ilk yarışıydı. Daha önce bu seriye: “Fun Run Series” deniyordu. Sanırım ciddi bir organizasyona “eğlencelik” manasında bir isim vermenin hatalı olduğunu görüp daha sonra değiştirdiler. Yarışın arkasında İstanbul Maratonunu düzenleyen ekip olunca, organizasyona karşı hiçbir tereddütüm olmadı ve iki yeğenimle beraber bu yarışa katılmaya karar verdik. Bu yarış, onların ilk koşu yarışı olacaktı.
(daha…) -
Çok uzun olmayan bir zaman önce antrenmanlarıma dair küçük notlar almaya başlamıştım; kendimi nasıl hissettiğimden tutun da bir sonraki hazırlık döneminde işime yarayacak uyarılara kadar. Yalnız bu notlar profesyonelce alınmış notlar değil. Sadece ciddi bir amatörün aklında kalanlar diyelim. Bir hazırlık dönemi bitiyor ve bir başkasına başlıyoruz bu bağlamda çok sık aynı şeylere ihtiyaç duyabiliyoruz, bu sebeple antrenmanlarıma dair hatırlamak istediğim ve önemli gördüğüm şeyleri “Notlar” etiketi altında yazıyor olacağım.
(daha…) -
Dün bacağımdaki ağrının beni endişelendirdiğinden bahsetmiştim. Bu halde uzun bir koşu yapmak beni düşündürüyordu. Otuz kilometrelik, çok da hafif olmaması gereken bir koşuda, bacağımın kötüleşmesini istemiyordum. Neyse ki sıkıntı büyümeden antrenmanı tamamlayabildim.
Sabah 07:00’ye doğru koşu grubumuzla buluşup beraber koşacaktık. Ben biraz daha erken çıkıp buluşacağımız yere hafif bir hızda koşarak gittim. Yaşadığım eve aşağı yukarı bir buçuk kilometre uzaklıkta buluşuyoruz. Bu benim için büyük bir şans. Koşarak gitmemin ilk sebebi, kendimi yolda ölçüp biçmekti. Grupla çıkarsam bacağımı daha fazla zorlamak zorunda kalabilirdim. Lakin buluşmaya giderken bir problem hissetmedim bu sebeple hep beraber yola çıktık.
(daha…) -
Antrenmanlarımı ciddiye alıyorum ve planlı çalışmaya gayret gösteriyorum. Yavaş ilerliyorum ama şu zamana kadar ilerlemeyi sürdürdüğüm için kendimi doğru yolda görüyorum. Aklımın bir köşesinde her zaman “dikkat et sakatlanma” şeklinde bir uyarı mesajı durur. Ama yarış günü geldiğinde zihnimi boşaltıp, her ne pahasına olursa olsun koşarım. Üç hafta önce de aynen böyle yaptım, hiçbir şey düşünmeden koştum. Yarış esnasında bir problem yaşamadım, yarış iyi geçti ama yarıştan birkaç gün sonra, sol bacağımda bir ağrı baş gösterdi. Gecikmiş Kas Ağrısı (Delayed Onset Muscle Soreness) ile tanışmış oldum, bu durumu ilk kez yaşıyorum.
(daha…) -
Yapılan araştırmalara göre; yüksek performanslı bir aktivite yapıldığında enerjimiz karbonhidratlar tarafından karşılanıyor. Bu sebeple karbonhidrat tüketmeye ihtiyacımız var. Ayrıca enzimler tarafından parçalanan karbonhidratlar, glikojen olarak karaciğer ve kaslarda da depolanır. Vücudumuzda birkaç saatlik aktiviteye yetecek kadar glikojen mevcut. Fakat karaciğerdeki glikojen özellikle beyin için rezerve edildiği için, bu deponun tamamını kullanmamız tavsiye edilmez. Şayet bu rezervi ciddi anlamda tüketecek olursak “duvara çarpmak” diye tabir edilen bir çöküş yaşarız. İleri seviyelerde bedenimimizi kontrol edemez hale gelebilir ve hatta halüsinasyonlar görmeye başlayabiliriz. Yani bu durum ciddi bir sağlık sorunu halini alır.
Beyne yeterince enerji sağlanamayınca; baş dönmesi, doğru karar verememe ve beraberinde bütün vücudun çöküşü gerçekleşebilir. Bu durumdan sakınmak için yarış esnasında beslenmeye devam etmek gerekiyor. Beslenmeye devam etmek dışında yapabileceğimiz tek şey, alternatif enerji kaynakları için vücudu eğitmektir. Mesela yağ yakmak üzere vücudun eğitilebilmesi mümkündür. Bunu da ancak antrenman yaparak zamanla elde edebiliriz.
(daha…) -
İnsan, yaşlandıkça veya en azından hayat çarkına girdikten sonra ister istemez eski arkadaşlarını kaybediyor. Sanırım geriye sadece çok sıkı bağlar kurabildiğiniz insanlar kalıyor. Yine de kimlerle uzun yıllar görüşmeye devam edeceğinizi ya da edemeyeceğinizi zaman gösteriyor. Yaşadığınız bölgelerin uzaklığı, değişen öncelikler ve değişen ilgi odakları zaman içinde arkadaşlarınızı bir bir elekten geçiriyor. O en yakın gördüğünüz arkadaşınız bile çok hızlı bir şekilde hayatınızdan çıkabilir.
(daha…) -
Sportif gelişim düzenli antrenman yapmakla mümkün oluyor. Aslında bu durum hayattaki her alanda da geçerli. Peki antrenman nedir? Antrenman dediğimiz şey aslında ustalaşmak istediğiniz şeyin düzenli olarak pratiğini yapmak demektir. Şu an size antrenman kelimesinin sözlük anlamından bahsedecek değilim, bunu farklı şekillerde anlatan yüzlerce kaynak bulabilirsiniz. Benim bugün size anlatmak istediğim, koşu antrenmanında neyi hedeflediğimiz ve nasıl sonuç aldığımız olacak.
(daha…) -
Bu bloğu yazmaya başladığım on beş gün oldu. Zaten yazmakta hiçbir zaman ustalaşamamıştım, şimdiyse uzun zaman içinde iyice körelmiş bir özelliğimi canlandırmakla meşgulüm. Aslında yazmak hususunda zorlanmıyorum ama yazmaya vakit ayırmak için zorlandığımı söyleyebilirim. Hayatınıza bir yenilik katmak istediğinizde başka bir şeyden en azından bir parça feragat etmeniz gerekiyor.
Blog yazmaya başladığımda kendimi şanslı olarak gördüğüm nokta, sosyal medya’dan iyice uzaklaştığım bir döneme denk gelmiş olması. Bu sayede kısıtlı olan zamanımda, sosyal medya’dan oluşan boşluğu, okumaya ve yazmaya ayırmaya başladım.
(daha…)
Sedat Kurtuluş 